my new home

verhuizen

Over twee weekjes verlaat ik mijn lieve kamer waar ik met veel plezier gewoond heb voor een nieuw huis. Ik ga in veel opzichten vooruit. Meer ruimte, huisgenoten, een schone keuken, een woonkamer, een balkon, minder huur, dichter bij het centrum en dichter bij veel van mijn vrienden. Ondanks dat doet het toch pijn in mijn hart mijn stulpje te moeten verlaten. Het is toch echt mijn plekje geworden waar ik me ongelofelijk thuis voel. Ik weet dat ik ditzelfde gevoel ook zal voelen als ik eenmaal op mijn nieuwe plekje ben gesetteld, maar toch. Ik zie op tegen het leeghalen van de volgeplakte muren met al mijn herinneringen en het inpakken van al mijn spulletjes.

down in the valley

 

Ik was weer bij de monki. En ging weer niet met lege handen naar huis. Ik ben een gevoelsmens. Deze parka  veroverde mijn hart. Mijn ratio kwam er niet aan te pas. Toen ging alles vanzelf...

if you're still breathing you're the lucky ones

 

Dit is een van mijn deuren uit mijn halletje. Ik heb hem vorige week volledig dichtgeplakt met mijn fijnste herinneringen van de afgelopen jaren. Aangezien dit nog maar een vierde deel is, kan ik ze onmogelijk ontwijken. En daarom ga ik nu elke dag met een glimlach de deur uit.

the wall

foto's door mijzelf

Een deel van een muur in mijn kamer. Er is nog genoeg ruimte voor meer.

hert

                                                                                             foto's: door mij

Mijn oma schilderde je toen ik nog jong was,
eigenlijk is ze mijn oma niet.
Nu hang je aan mijn muur,
net als de geborduurde rozen.
Niet van haar,
wel van mij.